Piaski równoziarniste

Dla piasków równoziarnistych, doziarnionych żwirami w ilości 20 5000 lab piaskami gliniastymi, bądź pyłami w ilości i 5-2000, albo też popiołami lotnymi (z węgla brunatnego lub z węgla kamiennego) w ilości 4-600 mieszanki można wykonywać z dodatkami 4,6 i 800 cementu portlandzkiego marki 350 lub 6,8 i 1000 cementu portlandzkiego marki 250. Dla mieszanek gliniasto-żwirowych lub gliniasto-piaszczystych o uziarnieniu ciągłym, zbliżonym do uziarnienia mieszanek optymalnych, a także dla lessów bez zanieczyszczeń humusowych o pH = 6,0-7,0 i wskaźniku plastyczności 4-:-10 dozowanie cementu portlandzkiego 25,0 ograniczyć można do 2,4 i 600, tak samo dla wysiewek kamiennych o uziarnieniu 0-2 mm, 0-16 mm, 0-5 mm i 0-2 mm wystarcza wykonanie próbnych mieszanek tylko przy 2, 4 i 600 cementu marki 250. Dla glin piaszczystych, glin i glin pylastych średnio spoistych o wskaźniku plastyczności 10-15, wskazane jest wykonywanie próbnych miesza- nek przy 4, 6 cementu portlandzkiego 350 lub przy 6 g cementu marki 250. Dla glin o wskaźniku plastyczności większym od 15 zaleca się wykonywać mieszanki przy 8, 110 i 120 cementu portlandzkiego marki 350, po uprzedniej zmianie struktury tych gruntów, uzyskanej przez dodanie wapna w ilości 2-400. Przy uzyskaniu niezadowalających wytrzymałości próbek na zgniatanie, nawet przy 12°0 dodatku cementu, wskazane jest grunt taki ulepszyć innym gruntem, o lepszych właściwościach lub dodatkami popiołów lotnych (w przypadku gruntów spoistych z popiołami z węgla brunatnego), bądź też wapnem lub chlorkiem wapnia i ponownie wykonać próbki przy tej samej lub zmniejszonej ilości cementu. Wodę do mieszanki gruntocementowej dozuje się w ciężarowym procentowym stosunku do gruntu w ilości wynikającej z wilgotności optymalnej gruntu, o czym była mowa uprzednio. W przypadku stosowania dodatku wapna palonego przy stabilizacji gruntów cementem stosować należy zwiększenie ilości wody, wynikające z Wopt gruntu, o 50-10000 ciężaru dodawanego wapna planowego (w celu jego zgaszenia). Formowanie próbek Wymiary wewnętrzne cylindrów do formowania próbek przyjmuje się, zależnie od uziarnienia gruntu, następująco: a) CJ 51 mm; h = 75 mm – grunty drobnoziarniste zawierające nie mniej niż 8000 ziarn przechodzących przez sito o wymiarach 2,0 mm, b) CJ 101 mm; h = 150 mm – grunty średnioziarniste, zawierające nie mniej niż 8000 ziarn przechodzących przez sito o wymiarach oczek 10 mm, C) Cb 151 mm; h = 225 mm – grunty gruboziarniste zawierające nie mniej niż 80% ziarn przechodzących przez sito o wymiarach ,oczek 20 mm. Oprócz tego średnice maksymalnych ziarn gruntu w próbce nie po- winny być większe od 15 średnicy cylindra. W warunkach polowych cylindry według punktów a) i b) mogą być zastąpione cylindrami o Cb = h = 80 mm, natomiast cylindry według punktu c) Cb = h = 1.60 mm. Formowanie próbek należy wykonywać statycznie (w prasie) lub dynamicznie (ubijakiem Proctora) do zagęszczenia, odpowiadającego zagęszczeniu według normalnej metody Proctora przy wilgotności optymalnej. Właściwe zagęszczenie mieszanki gruntocementowej jest jednym z decydujących czynników wpływających na wytrzymałość i odporność gruntocementu przy zmiennym działaniu wody i mrozu. [przypisy: cięcie płyt meblowych, skrzynia do gaszenia wapna, schody wiszące ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: cięcie płyt meblowych schody wiszące skrzynia do gaszenia wapna