Posts Tagged ‘szamba betonowe’

Produkty hydratacji cementu

Tuesday, July 12th, 2016

W gruntocemencie produkty hydratacji cementu zmieszane z drobnymi cząstkami gruntu tworzą bardziej skomplikowany szkielet, którego wytrzymałość jest o wiele większa od zwięzłości i wytrzymałości wypełniających ten szkielet mikroagregatów gruntu. Z tego względu wytrzymałość gruntocementu zależna jest nie tylko od wytrzymałości hydratyzowanego cementu, lecz i od tego, w jakim stopniu zostały zmienione i ulepszone właściwości stabilizowanego gruntu, szczególnie jego cząsteczek nadrobniejszych w wyniku zachodzących przy stabilizacji procesów chemicznych i fizyko-chemicznych. Z porównania betonu żwirowego z gruntem stabilizowanym cementem wynikają następujące wnioski: 1) wytrzymałość gruntocementu jest uzależniona od osiągniętego stopnia przekształcenia fizyko-chemicznych właściwości gruntu, 2) skład chemiczny cementu nie jest rzeczą obojętną, 3) stopień zmielenia cementu ma duże znaczenie, gdyż ze wzrostem miałkości cementu wzrasta wytrzymałość gruntocementu. Stabilizacja gruntu cementem znalazła główne zastosowanie jako podbudowa pod nawierzchnie bitumiczne, bądź jako wzmocnienie podłoża gruntowego pod nawierzchnie sztywne lub podatne. Grunt stabilizowany cementem, mimo iż ma pewną wytrzymałość na rozciąganie (około 5 kGcm2), ma właściwości podbudowy podatnej w odróżnieniu od sztywnych płyt betonowych. Na tym założeniu została oparta technologia stabilizacji gruntów cementem ograniczająca wytrzymałość mieszanki gruntocementowej do 24 kGcm2 (wg instrukcji polskich) po 7 dniach twardnienia. Powstałe z różnych przyczyn pęknięcia w gruncie stabilizowanym cementem nie występują jak w płycie betonowej w postaci otwartych szczelin, sięgających na całą głębokość płyty, lecz w formie mnóstwa powikłanych ze sobą mikroszczelinek siatkowych. Ta cecha gruntu stabilizowanego cementem, powodując jego niewrażliwość na zmianę temperatury i odkształcenia (wyklucza potrzebę szczelin dylatacyjnych), przez swą żywość nadaje mu istotne zalety, i stanowiące o wartości gruntocementu. Grunt stabilizowany cementem może być wykonywany w jednej lub dwu warstwach. Stabilizacja jednowarstwowa ma zastosowanie jako podbudowa pod nawierzchnie ulepszone, przeważnie bitumiczne (zamiast podbudowy tłuczniowej) zarówno na gruntach piaszczystych jak i przełomowych z warstwą odsączającą. Stabilizacja dwuwarstwowa może mieć zastosowanie jako podbudowa pod nawierzchnie ulepszone, przeważnie bitumiczne, na gruntach prze- łomowych, gdy zamiast warstwy odsączającej lub odcinającej stabilizuje się grunt wysadzinowy. Grunt stabilizowany dwuwarstwowo może być również zastosowany jako podbudowa pod nawierzchnie o dużym ruchu. Pod określeniem dobre warunki wodne rozumie się, że zwierciadło wody gruntowej w najbardziej niekorzystnych 1 warunkach zalega po- niżej 1,5 m od niwelety drogi. Przy wyżej położonym zwierciadle wody, i przy, gruntach wysadzinowych wartości mogą być zwiększone o 10-15 cm przez wykonanie dodatkowej (trzeciej) warstwy stabilizacji. Grubość warstwy bitumicznej ścieralnej na podbudowie z gruntów stabilizowanych cementem zależna jest od natężenia ruchu i przyjmowana może być następująco: a) dla ruchu lekkiego 2-3 cm, b) dla ruchu średniego 3-5 cm, c) dla ruchu ciężkiego 5-8 cm, Stabilizacja gruntów cementem ma następujące zalety: 1) umożliwia wykorzystanie miejscowego gruntu, przez co osiąga się znaczne oszczędności na transporcie kolejowym i samochodowym, 2) wykonuje się ją z materiałów dostępnych jak cement i woda, 3) daje możność zmechanizowania robót w stopniu maksymalnym, 4) umożliwia-wykonywanie robót zwykłym i łatwo dostępnym sprzętem rolniczym i drogowym, 5) budowa jest szybka przy niewielkiej liczbie zatrudnionych robotników, [patrz też: przydomowa oczyszczalnia ścieków, oczyszczalnia przydomowa, szamba betonowe ]

Polepszenie uziarnienia

Tuesday, July 12th, 2016

Dla polepszenia uziarnienia można dodawać żużle, miały kamienne, (odpady Z kamieniołomów) o uziarnieniu ciągłym np. 0-25; 0-10; 0-5- i 0-2 mm. Grunty o granicy płynności 40-60% i o wskaźniku plastyczności 18-30% mogą być, stabilizowane, lecz wymagają dla rozdrobnienia i przemieszania z cementem specjalnych, maszyn lub wstępnej obróbki wapnem albo innymi dodatkami. Grunty o zawartości części organicznych 2%, bądź zawartości > 1 % są mało przydatne lub w ogóle nie przydatne do stabilizacji cementem. Pewną poprawę wyników uzyskać można przez neutralizację szkodliwie wpływających czynników na wyniki stabilizacji do- datkiem do gruntu wapna palonego mielonego lub hydratyzowanego bądź chlorku wapnia. Kwasowość gruntów jest również czynnikiem niepożądanym przy stabilizacji. Kwasowość gruntu przeważnie jest spowodowana obecnością substancji organicznych jak kwaśnego humusu, nagromadzenia się krzemianów, pochodzących ze stopniowego wyługiwania się składników z materiałów, tworzących grunt, Powodują ją również rozpuszczalne sole nieorganiczne – fosfaty i siarczany. Zarówno ilość składników organicznych jak i kwasowość gruntu należy ustalić laboratoryjnie. Grunty o wskaźniku stężenia jonów wodorowych pH = 6-8 najlepiej nadają się do stabilizacji. Grunty o pH < 4,5 uznać należy za nieprzydatne do stabilizacji, zaś o pH>5 można stabilizować po ulepszeniu dodatkami wapna lub chlorku wapnia w ilościach podanych powyżej jak dla gruntów o zawartości części organicznych. Zawartość wapnia w gruncie wywiera korzystny wpływ, powoduje koagulację soli koloidalnych oraz sprzyja tworzeniu tych skupisk (mikroagregatów) z drobnych cząsteczek gruntu, Obecność, lub możliwość powstawania w r gruncie siarczanów nie sprzyja stosowaniu cementu do stabilizacji gruntu, ponieważ związki siarki działają szkodliwie na cement (głównie kwaśny siarczan sodu). Dopuszczalna zawartość siarczanów (S03) w gruncie przeznaczonym do stabilizacji lub soli łatwo rozpuszczalnych. wynosić powinna nie więcej niż 20, lecz przy górnej granicy przewidywać należy neutralizację gruntu wapnem lub chlorkiem wapnia. Cement Do stabilizacji gruntów przydatne są cementy portlandzki marki 250 i 35 oraz hutniczy marki 250. Cement portlandzki marki 250 powinien odpowiadać normie PN-60B- 30000. Można go używać do stabilizacji wszystkich gruntów, charakteryzujących się brakiem zanieczyszczeń humusowych oraz siarczanów lub łatwo rozpuszczalnych soli. Cement portlandzki marki 350 powinien odpowiadać normie PN-60fB- 30001. Cement ten szczególnie nadaje się do stabilizacji gruntów drobnoziarnistych, lekko kwaśnych lub małohumusowych. Użycie cementu portlandzkiego 350 prawie zawsze pozwala na-zmniejszenie ilości dawkowania cementu o 20730 w stosunku do potrzebnej ilości cementu portlandzkiego marki 250. Zastosowanie cementu portlandzkiego marki 350 do stabilizacji gruntów należy sprawdzać w przypadku, gdy dozowanie cementu portlandzkiego 250 w ilości do 12 nie daje zadowalających wyników. Cement hutniczy marki 250 powinien odpowiadać normie PNB-30005. Może on być stosowany do gruntów sypkich, szczególnie humusowych o pH 5,0 lub przy wodzie bądź gruntach charakteryzujących się nieznaczną zawartością siarczanów w przeliczeniu na 804 (stabilizacja pia- sków morskich). [podobne: przydomowa oczyszczalnia ścieków, oczyszczalnia przydomowa, szamba betonowe ]