Stabilizacja

Przy wykonywaniu stabilizacji przeważał dotychczas sprzęt rolniczy, najbardziej dostępny w kraju, gdyż pod względem zmechanizowania i zaopatrzenia w sprzęt specjalny ustępuje jeszcze Polska wielu krajom zachodnim. Mimo to jednak, zarówno pod względem ilości wykonanych dróg stabilizowanych cementem jak i technologii wykonawstwa znajduje się Polska w liczbie krajów przodujących w zakresie tej postępowej metody budowy dróg. Stabilizacja gruntów cementem jest procesem technologicznym, na który składa się zespół czynności, jakim poddaje się grunt w celu nadania mu właściwości materiału drogowego, wytrzymałego zarówno na obciążenie pod ruchem, jak i odpornego na wpływy atmosferyczne nie- zależnie od pory roku. Do czynności tych należą: rozdrobnienie i spulchnienie gruntu, zmieszanie go z optymalną ilością cementu i wody w ilościach ustalonych laboratoryjnie oraz zagęszczenie wytworzonej mieszanki. Przez wprowadzenie cementu do gruntu osiąga się zmianę fizyczno- mechanicznych właściwości gruntu; zmiany te częściowo wynikają wskutek związania ziarn gruntu cementem, a głównie są wynikiem procesów fizyczno-chemicznych, zachodzących przy twardnieniu cementu. Przez dodanie cementu podwyższa się nośność gruntu zarówno suchego jak i wilgotnego, grunt staje się wodoodporny, zanikają takie jego właściwości jak lepkość i plastyczność. Ilość cementu, którą należy dodać do gruntu, uzależniona jest zarówno od właściwości fizycznych i chemicznych gruntu oraz cementu, jak i od wymaganych cech wytrzymałościowych. Wymagana wytrzymałość gruntu stabilizowanego cementem po stwardnieniu może być różna w zależności od przewidywanego obciążenia ruchem oraz zastosowania stabilizacji (np. do warstw dolnych albo nośnych podbudowy w przypadku wykonywania stabilizacji w kilku warstwach). W wyniku, stabilizacji gruntu cementem nie otrzymuje się monolitu jak w nawierzchniach betonowych, gdzie zasadniczą masę stanowi związane cementem chemicznie mało aktywne gruboziarniste kruszywo i piasek o uziarnieniu całości zbliżonym do optymalnego. W betonie cementowym powierzchnia właściwa kruszywa jest wielokrotnie mniejsza niż powierzchnia właściwa cementu, przy czym na hydrolizę i hydratację cementu kruszywo prawie nie oddziałuje. Zaprawa cementowa zapełnia duże pory, cement zaś twardnieje w produktach swej hydrolizy, Wskaźnik wodnocementowy jest mniejszy niż 0,8, zaś woda do hydrolizy i hydratacji cementu znajduje się w betonie w Postaci wody wolnej. Wytrzymałość betonu cementowego zależna jest od dozowania i marki cementu, od wskaźnika wodnocementowego oraz od składu granulometrycznego i cech wytrzymałościowych kruszywa. Zasadniczą natomiast masę gruntocementu, czyli gruntu stabilizowanego cementem, stanowi grunt o powierzchni właściwej przewyższającej wielokrotnie powierzchnię właściwą cementu. [podobne: drzwi wewnętrzne pol skone, gaszenie wapna, olx praca tomaszów maz ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: drzwi wewnętrzne pol skone gaszenie wapna olx praca tomaszów maz