Twardnienie, wlasnosci i zastosowanie cementu romanskiego

Twardnienie, własności i zastosowanie cementu romańskiego. Kwaśne składniki surowca dobrze wymieszenie z węglanem wapniowym łatwo reagują w fazach stałych, jeśli mają wielką powierzchnię styku, tzn. odpowiednio małe wymiary. Podstawą procesu wiązania i twardnienia cementu romańskiego są procesy uwodnienia wolnego tlenku wapniowego, następnie jego krystalizacji, a przede wszystkim degradacji i hydratacji połączeń krzemianowych i glinianów wapniowych. Charakter procesu twardnienia cementu romańskiego jest bardzo zbliżony do procesu wiązania i twardnienia cementu portlandzkiego, tzn. cementu spiekanego. Aby wyregulować czas wiązania, dodaje się zwykle nieco gipsu mielonego surowego. Cement romańska bez dodatku gipsu ma tendencję do szybkiego wiązania. W Polsce nie produkuje się cementu romańskiego. Inne kraje, jak np. Belgia, Francja, W. Brytania i ZSRR, produkują go w wielkich ilościach. Radziecka norma GOST- -2542-44 rozróżnia 3 gatunki cementu romańskiego zależnie od wytrzymałości na ściskanie: gatunek 25, gatunek 50 oraz gatunek 100 w zależności od uzyskanych 28-dniowych wytrzymałości ma ściskanie. [hasła pokrewne: gaszenie wapna palonego, malowanie okien drewnianych, rury spustowe ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: gaszenie wapna palonego malowanie okien drewnianych rury spustowe