Ujemna strona stabilizacji

Ujemną stroną stabilizacji jest większa jej zależność od stanu pogody niż przy innych sposobach wykonywania robót oraz konieczność wstrzymania ruchu na drodze na okres. do 2 tygodni, tj. na czas twardnienia mieszanki gruntowo-cementowej, Podstawowymi warunkami decydującymi o skuteczności stabilizacji gruntów cementem są: 1) właściwy dobór mieszanki gruntowo-cementowej, 2) staranne wykonanie robót, a mianowicie: a) dokładne dozowanie składników, b) dokładne rozdrobnienie i wymieszanie gruntu z cementem, c) odpowiedni stopień wilgotności przy zagęszczaniu mieszanki, d) maksymalne zagęszczenie mieszanki, e) właściwa pielęgnacja w okresie twardnienia mieszanki. b. Materiały do stabilizacji gruntu cementem O właściwym doborze składu mieszanki gruntowo-cementowej decydują następujące czynniki: a) użycie gruntu o odpowiednich Cechach mechanicznych i fizyko- chemicznych, b) odpowiednia zawartość cementu i jego jakość, c) ustalenie dla mieszanki właściwej wilgotności optymalnej i stopnia zagęszczenia. Ustalenie składu mieszanki gruntowo-cementowej powinno być poprzedzone wstępnymi badaniami terenowymi i laboratoryjnymi, obejmującymi określenie cech fizycznych gruntu oraz przygotowanie i zbadanie próbnych mieszanek gruntowo-cementowych. Grunt. Metody badań oparte na gruntoznawstwie pozwalają stwierdzić, jaką wartość przedstawia dany rodzaj gruntu jako materiał do stabilizacji. Znajomość właściwości gruntu może być ,w znacznym stopniu ułatwiona przez klasyfikację gruntów, opartą na podstawie ich cech charakterystycznych. Przy podziale gruntów pod względem przydatności do stabilizacji cementem należy brać pod uwagę zarówno jego uziarnienie jak i inne właściwości gruntów (granice konsystencji, właściwości chemiczne). Stabilizacji cementem można poddawać grunty zarówno piaszczyste jak i spoiste, o ile wiązanie ich z cementem ma przebieg prawidłowy, zaś ich rozdrobnienie i zużycie cementu jak w granicach ekonomiczności. Ze względu na możliwość. dobrego i ekonomicznego przemieszania z cementem należy przyjmować dla gruntu następujące ograniczenia: a) ziarn przechodzących przez sito o otworach 50 mm wagowo 1000. b) ziarn pozostających na sicie o otworach 25 mm < 1500 c) ziarn pozostających na sicie o otworach 5 mm wagowo> 500 d) cząstek mniejszych od 0,002 mm wagowo < 300 . Decydującym sprawdzeniem przydatności gruntu oraz ekonomicznego zużycia cementu do stabilizacji i prawidłowego wiązania są wyniki wytrzymałości na zgniatanie próbek gruntu stabilizowanych, cementem. Najlepsze wyniki stabilizacji otrzymuje się na gruntach o uziarnieniu zbliżonym do optymalnych mieszanek piaszczysto-żwirowych lub gliniasto-piaszczystych (U 7) oraz dla lessów czystych. Dobre wyniki stabilizacji oraz zagęszczania mieszanki uzyskuje się na, gruntach piaszczystych, których wskaźnik piaskowy jest < 50 . W związku z powyższym, skład uziarnienia piasków równoziarnistych wskazane jest ulepszać żwirami w ilości 20-50% lub piaskami gliniastymi w ilości 15-20% albo też popiołami lotnymi w ilości 4-610 w stosunku do ciężaru suchego gruntu. [podobne: cięcie płyt meblowych, skrzynia do gaszenia wapna, schody wiszące ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: cięcie płyt meblowych schody wiszące skrzynia do gaszenia wapna