Wykonanie stabilizacji jednowarstwowej na warstwie odsączającej

Sposób ten ma zastosowanie, gdy grunt rodzimy ze względu na zawartość składników zakłócających reakcję z cementem (np. nadmiar części humusowych) nie nadaje się do stabilizacji, bądź gdy stabilizacja ze względu na trudności rozdrabniania gruntu, albo znaczne zużycie cementu jest nieopłacalna. Jako granicę opłacalności, uważa się grunty spoiste o wskaźniku plastyczności 30 i granicy płynności 60%. W przypadkach przekroczenia granicy należy rozpatrzyć możliwości wymiany gruntu na bardziej odpowiedni dowieziony z odległości ekonomicznie uzasadnionej. Grunt ten układa się na warstwie piasku, służącej jako warstwa odsączająca. Wykonanie podbudowy rozpoczyna się od następujących czynności: a) wykopanie koryta w korpusie drogowym, b) rozścielenie warstwy odsączającej grubości 1525 cm po zagęszczeniu, c) rozścielenie dowiezionego gruntu warstwą o grubości 15 cm (po zagęszczeniu) przeznaczonego do stabilizacji, Dalej następuje rozścielenie cementu i powstałe czynności, jak podano przy opisie ogólnych zasad organizacji robót stabilizacyjnych. Szerokość wykopanego koryta powinna odpowiadać szerokości wykonywanej- podbudowy, zaś jego głębokość musi pomieścić przewidzianą projektem warstwę odsączającą i ułożoną na niej mieszankę gruntocementową (z gruntu dowiezionego) po zagęszczeniu. Koryto powinno być należycie odwodnione, a jego dno po spadkach poprzecznych 3-4% powinno być zgęszczone do stopnia nie mniejszego niż 95% według normalnej metody Proctora. Dowieziony grunt rozściela się na warstwie odsączającej w korycie drogi. Po wyrównaniu i sprofilowaniu do żądanych projektem spadków podłużnych i poprzecznych, grubość warstwy gruntu dowiezionego powinna odpowiadać projektowanej grubości podbudowy gruntocementowej z uwzględnieniem odpowiedniego współczynnika spulchnienia. Sposób wykonania dalszych czynności jak opisano poprzednio. Wykonanie stabilizacji dwuwarstwowej na gruntach wysadzinowych Zastosowanie stabilizacji dwuwarstwowej umożliwia całkowite wykorzystanie gruntu rodzimego do obu warstw stabilizowanych, z których dolna, stanowiąca warstwę odcinającą, wykonana jest przy użyciu mniejszej ilości cementu. Przy ruchu średnim łączna grubość obu warstw powinna wynosić 27+30 cm. Ten sposób budowy jest szczególnie opłacalny na gruntach lessowych, Ze względu na łatwiejsze rozdrabnianie gruntu i nieznaczne zużycie cementu. Grunty o, większej spoistości (o wskaźniku plastyczności> 10) dla łatwiejszego ich rozdrobnienia i zmniejszenia ilości zużytego cementu należy wstępnie ulepszyć dodatkiem wapna w ilości 3-4%. Głębokość koryta powinna odpowiadać grubości przewidzianej projektem górnej warstwy podbudowy gruntocementowej. Grunt rodzimy przeznaczony na górną warstwę podbudowy, ewentualnie wydobyty przy kopaniu koryta, powinien być składowany na poboczach drogi. Pochylenia podłużne i poprzeczne warstwy dolnej powinny być do stosowane do pochylenia podłużnego warstwy górnej podbudowy. Po ukończeniu zagęszczania warstwy dolnej podbudowy należy ją utrzymać w stanie wilgotnym przez okres 7 dni, jeżeli wcześniej nie wykonuje się górnej warstwy podbudowy. [patrz też: osprzęt elektryczny legrand, motyl rysunek, rozmiary rur ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: motyl rysunek osprzęt elektryczny legrand rozmiary rur